RSS NEWS

  • అడుగుజాడే ఆదర్శం
    స్వాతంత్య్రోద్యమంలో ఆర్‌ఎస్‌ఎస్‌ – 4 – ‌డాక్టర్‌ శ్రీ‌రంగ్‌ ‌గోడ్బొలే పూర్ణ స్వరాజ్యం కోసం డా।। హెడ్గేవార్‌ ‌జీవితాంతం పోరాడారు. అందుకోసం ఏ ఉద్యమం జరిగినా చురుకుగా సహకరించాలని భావించేవారు. కాబట్టే అటవీ సత్యాగ్రహలో పాల్గొనడం, అరెస్ట్ ‌కూడా కావడం వింతేమీ కాదు. అయినా, ఒక నాయకుడి వ్యక్తిగత ప్రత్యేకతలను బట్టి ఆయన మీద తీర్పు చెప్పకూడదు. నాయకుడి ముఖ్య లక్షణం అనుచరులక• స్ఫూర్తినివ్వడం, తాను నాయకత్వం వహించకున్నా, వారంతా అదే దారిలో నడిచేలా చేయడం. అదైనా […]
  • వినుర భారతీయ వీర చరిత
    భగత్ సింగ్ విప్లవమును పంచి వీరుడుగవెలిగి బాంబు వేసి చూపె భగతుసింగు ఉరిని ముద్దిడెగద మురిపెముతోడను వినుర భారతీయ వీర చరిత భావము తండ్రి భుజాలపై ఉన్న పసి ప్రాయంలోనే ఆంగ్లేయులను పారద్రోలడానికి పొలంలో తుపాకి మొక్కలు నాటుతానన్న పోరాట యోధులు. యవ్వనంలో చంద్రశేఖర ఆజాద్‌తో కలిసి విప్లవ సంస్థను స్థాపించినవారు. ఎందరెందరో విప్లవ వీరులకు మార్గదర్శనం చేసినవారు. చివరికి అసెంబ్లీలో బాంబులు విసిరి, సుఖదేవ్, రాజగురులతో కలిసి నూనూగుమీసాల వయస్సులో నవ్వుతూ ఉరి కంబం ఎక్కినవారు. […]
  • సైనిక సోదరులకు సంస్కృతి ఫౌండేషన్ రక్షా బంధనం
    ప్రేమ, గౌరవంతో సాంస్కృతిక అనుబంధం హైదరాబాద్‌లో సైన్యం, వైమానిక దళంలో వేర్వేరు యూనిట్లకు చెందిన 1,000 మందికి పైగా సైనికులకు హైదరాబాద్‌లో, చుట్టుపక్కల 19 ఇంజినీరింగ్ కాలేజీలకు చెందిన విద్యార్థినులు ప్రేమ, గౌరవాభిమానాలతో రాఖీలు కట్టారు. విద్యార్థినులు ప్రదర్శించిన సోదరి భావానికి సైనికులు ఆత్మీయంగా ఆనందించారు. వేర్వేరు ప్రాంతాల్లో జరిగిన రక్షా బంధనం వేడుకల్లో పాల్గొన్న వారు పరస్పరం శుభాభినందనలు తెలుపుకున్నారు. భారతీయ సంస్కృతీ సంప్రదాయాలను ప్రతిబంబించిన ఇంతటి అనిర్వచనీయమైన కార్యక్రమాన్ని హైదరాబాద్ కేంద్రంగా పనిచేస్తున్న సంస్కృతి […]
  • వినుర భారతీయ వీర చరిత
    రాజగురు బాంబులేసినాడు భగత సింగునుగూడి పూణె నగరమందు పుట్టినట్టి రగరగరగిలేటి రాజగురువితడు వినుర భారతీయ వీర చరిత భావము పూణె నగరంలో జన్మించినవారు, నైపుణ్యం కలిగిన వస్తాదు. సంస్కృతంలో పండితులు, వీటన్నింటికీ మించి అపర దేశభక్తులు, చంద్రశేఖర్ ఆజాద్‌తో కలిసి హిందూస్తాన్ సోషల్ రిపబ్లిక్ఆర్మీ అనే విప్లవసంస్థను స్థాపించినవారు, భగత్‌ సింగ్‌తో కలిసి అనేక విప్లవ పోరాటాల్లో పాల్గొన్నవారు, చివరికి అసెంబ్లీలోభగత్ సింగ్‌తో కలిసి బాంబులు విసిరిన కేసులో అరెస్టయినవారు, భగత్ సింగ్, సుఖదేవ్‌లతో కలిసి ఒకేసారి […]
  • Aurobindo’s vision and Prophecy
    Sri Aurobindo, revolutionary, freedom fighter, yogi, nationalist, replica of our multi-splendored national life stands aloft as a shining example of Patriotism. Born in 1872 he was the son of Dr. Krishna Dhun Ghosh, an ardent admirer of the British, who dispatched his son to London for education and was not allowed to be influenced by […]
  • వినుర భారతీయ వీర చరిత
    అల్లూరి సీతారామరాజు తల్లి స్వేచ్చ కొరకు విల్లంబు ధరియించి మన్యమంత తాను మలచి పోరి అగ్ని వర్షమయ్యి నల్లూరి చెలరేగె వినుర భారతీయ వీరచరిత భావము దేశ మాత స్వేచ్ఛ కోసం విల్లంబులు ధరించారు. మన్యంలోని వనవాసులందరినీ వీరులుగా తీర్చిదిద్దినారు. బ్రిటీషు వారిపై అగ్ని వర్షం కురిపించిన అల్లూరి సీతారామరాజు చరిత విను ఓ భారతీయుడా! -రాంనరేష్ The post వినుర భారతీయ వీర చరిత appeared first on VSK Telangana.
  • ఆధ్యాత్మిక భారతం – అరవింద్‌ మార్గం
    – క్రాంతిదేవ్‌ మిత్ర 15 ఆగస్టు, 1947.. స్వాతంత్య్రం వచ్చిందని దేశమంతటా సంబరాలు జరుగుతున్నాయి. కొందరు విలేకరులు పాండిచ్చేరిలోని ఆ మహనీయుని దగ్గరకు వెళ్లారు. అదేరోజు ఆయన పుట్టినరోజు. కానీ ఆయన ముఖంలో ఎలాంటి సంతోషం కనిపించ లేదు. కాసేపటి తర్వాత నోరు విప్పారు.. ‘ఇది నేను కోరుకున్న స్వాత్రంత్యం కాదు. నేను చేపట్టిన విప్లవ ఉద్యమ లక్ష్యం ఇది కాదు. సంపూర్ణ, సమైక్య భారతదేశం కోసం నేను కలలు కన్నాను. దేశం మత ప్రాతిపదికన హిందూ, […]
  •   మళ్ళీ జనించగ జ్వలించు
    -మునిగంటి లక్ష్మణాచారి తనువును భారంగా తలచి తక్కెడలో తూకంగా చేసి చిరుప్రాయపు చిగురాశలను తుదిశ్వాసలను చిరుగాలికి వదిలేసి త్యాగధనుల ధామంగా ఈ ధాత్రిని నిల్పిన ఆ వీరుల త్యాగాలకు సమతూకంగ మళ్ళీ జనించు జ్వలించు మళ్ళీ జనించగ జ్వలించు దాపురించిన దాస్యపు బతుకులు దారిద్ర్యపు తీరుకు విముక్తి బాటల నెతుకునని భారతి బానిస సంకెళ్ళు తెంపగ తమకు తాముగా పురమాయించుకుని పోరు సల్పన నియుక్తులైన ఆ వీరుల పథాన నిరంతరం నడవగ మళ్ళీ జనించు జ్వలించు మళ్ళీ […]
  • దేశంలో సమరసతా సాధన కోసం మరింత కృషి చేయాలి: శ్రీ దత్తాత్రేయ హోసబలే జీ
    స్వాతంత్ర్య అమృత మహోత్సవాలు దేశానికి స్వాతంత్య్రం వచ్చి 75 ఏళ్లు పూర్తవుతున్న సందర్భంగా దేశంలోని ప్రతి పౌరుడూ ఆనందోత్సాహాలతో ఉన్నాడు. అన్ని అడ్డంకులనూ, సంక్షోభాలనూ అధిగమించి మన దేశం 75 సంవత్సరాల కాలఖండాన్ని దాటింది. ఈ ప్రయాణం అత్యంత రోమాంతమైనది. ఈ స్వాతంత్ర్య అమృతోత్సవ వేళ మన దేశం సాధించిన విజయాలు, అధిగమించిన సవాళ్లు అన్నీ మన ముందు సాక్షాత్కరిస్తున్నాయి. దేశం స్వాతంత్ర్యం పొందిన వెంటనే విభజించబడింది. వెనువెంటనే… ఆ విభజన కారణంగా జరిగిన హింసాకాండను ఎదుర్కొంది. ఆ తర్వాత […]
  • వినుర భారతీయ వీర చరిత
    జలియన్‌ వాలాబాగ్ గాంది తోడ సమర గానము చేయగ జలియవాల బాగు జనుల నిండె డయ్యరదియె గాంచి దయ్యమై చెలరేగె వినుర భారతీయ వీర చరిత భావము స్వతంత్ర ఉద్యమకారులంతా కలిసి జలియన్‌ వాలాబాగ్‌లో సమావేశం ఏర్పాటు చేసుకున్నప్పుడు, డయ్యర్ అనే నరరూపరాక్షసుడు విచక్షణారహితంగా కాల్పులు జరపాలని బ్రిటీషు సైనికులను ఆదేశించడంతో వందలాదిగా భారతీయులు అసువులు బాశారు. తల్లి భారతి స్వేచ్ఛ కోసం అమరులైన వీరుల చరిత విను ఓ భారతీయుడా! -రాంనరేష్ The post వినుర […]
Alasinga Perumal

A servant of the divine

The whole world knows of Swami Vivekananda. The heroic saint who rose in Bharat’s darkest hour and ignited the flame that would reclaim for Bharat her rightful place at the head of the comity of nations.

But there is another man whose story is not known. It is not that he desired for such fame or that he might have felt fulfilled by such recognition. It is a story that we must still tell, because it relates to a most important event in the renaissance of the nation. The complete range of twisted  narratives built by colonial European Indology are laid bare by this single story of the indivisible and universal spiritual mission of the Hindu nation.

Alasinga Perumal a devoted servant of Sri Maha Vishnu, belonging to a Vaishnava family of Chikkamagalur, Mysuru, threw himself without reserve into the service of the divine cause. Of humble and limited means, he raised an astronomical sum of four thousands of rupees to allow Swami Vivekananda to make his journey to the United States of America. He stood with the Swami even as Swami Vivekananda struggled initially after his arrival in America.  Alasinga Perumal sold his wife’s jewellery and also incurred a further debt on his own account to provide further assistance to the Swami in America.

Sums that would daunt the wealthiest monarch in the country and would have been unimaginable for a man of such humble origins and limited means. All, before he had even turned thirty. He canvassed tirelessly for assisting Swami’s work before his journey to America and after his triumphant return from the tour.

What is most remarkable is that Alasinga belonged to the Vishishtadvaita branch of Vedanta, which if not opposed to the Swami’s Advaita, is surely distinct from it. The Vishishtadvaita tradition of Ramanuja was formed directly from doctrinal differences of Ramanuja from his guru who followed the Advaita tradition.

While Swami Vivekananda was the voice that spoke his guru’s message to the world, Alasinga Perumal was the agent of the guru’s will that provided the wherewithal  for that most important journey that was to ignite the renaissance of the Hindu national spirit.

Early Life

Alasinga Perumal was born as Mandam Chakravarti Alasinga Perumal in 1865. His father was Chakravarti Narasimhacharya. His family belonged to the Tenkalai  branch of the Vaishnava tradition established by Ramanujacharya. His father had moved to Madras to find employment that would support his family. Alasinga was a brilliant and studious student at the Madras Christian College. He received special mention and support of a scholarship from the college for his study. He wanted to study law, but family finances would not permit it.

Marriage

He married Rangamma, a girl from a Karnataka Iyengar family. Rangamma was a most self sacrificing lady. Noble to the core and deeply devoted to the mission that her husband had entered. Not once did she obstruct the work that Alasinga had undertook. She gladly gave up the little that she had in the way of worldly possessions. Such is the devotion that built and sustained the Hindus for thousands of years. She passed away at a young age, in 1905.

Career

Alasinga finished studies at Madras and then went to Kumbakonam and Chidambaram. At both towns he worked as a school teacher. In 1889 he returned to Madras. There he taught at Pachaiyappa’s school in George Town. In a few years he became headmaster at the college. A position he held for the rest of his life. He passed away in 1909, at a young age of forty five.

With Swami Vivekananda

In 1891, Alasinga Perumal learnt of an upcoming Parliament of World’s Religions, to be held in Chicago in 1893. He and his friends were determined that a suitable representative must be found to represent the ancient Hindu legacy. In 1892, Narendranath (having taken the name Bibidishananda), the disciple of Sri Ramakrishna Paramahamsa was speaking in Triplicane Madras. Alasinga heard this great monk speak and knew instantly that he had found the one being who could represent the legacy of the Hindus to the world. He proposed the idea to the Swami. The monk considered the proposition and accepted.

Now it was Alasinga’s life’s mission to secure the means to send the Swami to the Parliament.

Alasinga and his friends campaigned extensively for the funds. He sought support from princes and paupers without distinction. After many months of heartbreaking work, the band gathered a princely sum of rupees five hundred. A large donation promised by the prince of Ramnad was not forthcoming. It was a very respectable sum, for even very generous social work in India, but by no means sufficient to fund travel and living in a leading industrial power of the world.

Alasinga was dispirited and meticulously returned the contributions from the many individuals and groups from where he had gathered the funds. For the moment, the entire plan seemed to have been dissolved.

But soon the Swami was inspired by visions of Sri Ramakrishna instructing him to travel to America. Ma Sarada Devi also had a similar vision and advised the monk to embark on his mission. The Swami visited Hyderabad and was much encouraged by the robust reception that he received. Alasinga went back to work and was soon rewarded by a handsome contribution of Rs. 4000/-

The monk now had his mission set out for him. According to the suggestion of the prince of Khetri, Ajit Singh, the Swami assumed the name of Swami Vivekananda. The name by which he is now immortalized.

On the 31th of May 1893, he embarked on the S.S. Peninsular of the Peninsular and Orient Company. Along his journey he discovered the ancient spiritual links between Bharat and the whole of eastern Asia. Ancient Sanskrit and Pali texts formed the foundations of the cultures all over east Asia. The swami’s Indian origin and his saffron robes instantly gave him admission and reverence in every sacred space in eastern Asia.

After a two month long journey, Swami Vivekananda arrived in Chicago, the location of the Parliament on July 31, 1893. The rupees four thousand purse amounted to little more than two hundred british pounds. He had spent a considerable part of that money and then was spending, about one pound per day just for survival at the most meager subsistence. And he was already running thin on funds. To make things considerably worse, he discovered that the Parliament sessions were scheduled two months later. None in the entire team of enthusiasts, activists, aristocratic supporters or the Swami himself, of unmatched intellectual brilliance, had actually checked the dates of the Parliament sessions or the requirements to enter the parliament.

On 20 August he wrote a letter to Alasinga where he related,

—-

The expense I am bound to run into here is awful. You remember, you gave me £170 in notes and £9 in cash. It has come down to £130 in all!! On an average it costs me £1 every day; a cigar costs eight annas of our money. The Americans are so rich that they spend money like water, and by forced legislation keep up the price of everything so high that no other nation on earth can approach it. Every common coolie earns nine or ten rupees a day and spends as much. All those rosy ideas we had before starting have melted, and I have now to fight against impossibilities. A hundred times I had a mind to go out of the country and come back to India.

After such a struggle, I am not going to give up easily. Only try your best to help me as much as you can; and even if you cannot, I must try to the end. And even if I die of cold or disease or hunger here, you take up the task. Holiness sincerity, and faith. I have left instructions with Cooks to forward any letter or money to me wherever I am. Rome was not built in a day. If you can keep me here for six months at least, I hope everything will come right. In the meantime, I am trying my best to find any plank I can float upon. And if I find out any means to support myself, I shall write to you immediately.

—-

Here was the second time in a matter of months that Alasinga was called upon to provide a large monetary support to the Swami, who was now on the other side of the planet.

Alasinga now borrowed a sum of rupees one thousand from a merchant and also sold his wife’s jewelry to raise more funds. This allowed the Swami to travel to Boston and return later to Chicago. Swami Vivekananda eventually received support locally in America and then became a great celebrity. There is much evidence to suggest that the Swami consciously avoided collecting a large gathering, but the followers that he gathered were the stuff that he had always talked about. With spines and muscles of steel and intellect of thunderbolt.

The press in India initially ignored this spectacular Swami even as he toured America and made a sensation. Alasinga Perumal now organized celebratory public meetings across India to inform the public of the Swami’s astounding success. The most influential opinion leaders and aristocracy of India attended and made glowing references to this shining star of Hindu renaissance. Now the press took note of the Swami and in a short while, the whole country was euphoric. The blithe of a thousand years of brutal foreign dominance had now lifted from the hearts and minds of the nation.

The Swami returned to India to a tumultuous welcome. The despondency of a century and a half of complete subjection to the English was now shattered. The Swami had ignited the hearts and imagination of the nation. The seeds of a resolve for Indian national independence and glory were sown by the Swami in Chicago with a speech so innocuous and harmless as could ever be imagined.

Alasinga Perumal the humble servant of the divine was the man who must be directly credited for supplying the wherewithal for this signal event in the history of Hindustan.

Alasinga with Swami Vivekanda in Chennai 1897
Alasinga Perumal – Standing left most

Sitting on chair (L—R): Tarapada (a monk from another order), Swami Shivananda, Swami Vivekananda, Swami Niranjanananda, Swami Sadananda.
Standing (L—R): Alasinga Perumal, J. J. Goodwin, M. N. Banerjee, and other devotees from Madras.
Front row (L—R): (second) Biligiri Iyengar, (fourth) M. C. Nanjunda Rao.

 

 

References

http://www.ramakrishnavivekananda.info/vivekananda_biography/06_trip_to_america.htm

https://en.wikipedia.org/wiki/Alasinga_Perumal

https://www.dtnext.in/News/TopNews/2019/08/18044445/1172117/Those-were-the-days-The-Vedanti-who-won-over-the-world-.vpf

http://madrasmusings.com/Vol%2022%20No%204/vivekanandas-chicago-visit.html

https://web.archive.org/web/20130411101514/http://www.vivekananda.net/pplheknew/SVDisciples/AlasingaPerumal.html

https://www.dollsofindia.com/library/vivekananda/

https://library.answerthepublic.net/en/A/Vivekanandar_Illam