ప్రఖర జాతీయవాది – సనాతన ధర్మ పరిరక్షకుడు – మహనీయుడు ఏ. వైద్యనాథ అయ్యర్ (జన్మతిథి మే 16)

భారత స్వాతంత్ర్యోద్యమ చరిత్రలో ఎందరో మహనీయులు తమ జీవితాన్ని దేశమాతకు అంకితం చేశారు. వారిలో కొందరు కేవలం రాజకీయ స్వాతంత్ర్యం కోసం మాత్రమే కాకుండా, భారతీయ సంస్కృతి, సనాతన ధర్మం, సమాజ సమగ్రత కోసం కూడా పోరాడారు. అలాంటి మహోన్నత వ్యక్తిత్వాలలో ఏ. వైద్యనాథ అయ్యర్ ఒకరు. ఆయన ఒక ప్రఖర జాతీయవాది, గాంధేయవాది, ధర్మనిష్ఠుడు, సామాజిక సంస్కర్త.  దేశస్వాతంత్ర్య పోరాటంలో ఆయన చేసిన సేవలు ఎంత గొప్పవో, హిందూ సమాజ సమైక్యత కోసం చేసిన కృషి అంతకంటే గొప్పది.

వైద్యనాథ అయ్యర్ జీవితం భారతీయతకు ప్రతిరూపం. ఆయన జాతీయవాదం కేవలం బ్రిటిష్ వ్యతిరేక పోరాటం మాత్రమే కాదు; భారతదేశపు ఆధ్యాత్మిక మూలాలను, సనాతన ధర్మాన్ని కాపాడుతూ సమాజంలోని ప్రతి వర్గాన్నీ ఏకతాటిపైకి తేవాలనే ధ్యేయంతో సాగింది.

⸻

ఏ. వైద్యనాథ అయ్యర్ 1890 మే 16న తమిళనాడులోని తంజావూరు జిల్లాలో విశ్ణంపేట్టై గ్రామంలో జన్మించారు. ఆయన కుటుంబం సంప్రదాయ బ్రాహ్మణ కుటుంబం. తండ్రి అరుణాచలం అయ్యర్ గణితశాస్త్ర ఉపాధ్యాయుడు. తల్లి లక్ష్మీ అమ్మాళ్ అత్యంత భక్తిశ్రద్ధలు కలిగిన గృహిణి.

చిన్ననాటి నుంచే ఆయన ఇంట్లో వేదపఠనం, పురాణాల పఠనం, భగవద్గీత, రామాయణం, మహాభారతం వంటి భారతీయ గ్రంథాలపై చర్చలు జరిగేవి. ఈ వాతావరణం ఆయన మనసులో భారతీయ సంస్కృతిపట్ల గౌరవాన్ని నింపింది.

ఆయన బాల్యంలోనే దేశభక్తి మరియు ధర్మనిష్ట అనే రెండు ముఖ్యమైన లక్షణాలు కనిపించాయి. ఆయనకు దేశం అంటే దేవాలయం, సనాతన సంస్కృతి అంటే ఆత్మ అనే భావన చిన్నప్పటి నుంచే ఏర్పడింది.

వైద్యనాథ అయ్యర్ చిన్నప్పటి నుంచే అత్యంత తెలివైన విద్యార్థి. మదురైలోని సేతుపతి హైస్కూల్‌లో చదువుకుని ప్రతిభ కనబరిచారు. గణితంలో అసాధారణ ప్రతిభతో బంగారు పతకాలు సాధించారు. తర్వాత మదురై కాలేజీలో, అనంతరం చెన్నై ప్రెసిడెన్సీ కాలేజీలో ఉన్నత విద్య అభ్యసించారు. విద్యార్థి దశలోనే ఆయన భారతదేశ చరిత్ర, వేదాలు, ఉపనిషత్తులు, గీతా తత్వం వంటి అంశాలపై ఆసక్తి పెంచుకున్నారు.

పాశ్చాత్య విద్యను అభ్యసించినప్పటికీ ఆయన భారతీయతను విడిచిపెట్టలేదు. ఆంగ్ల విద్య వల్ల వచ్చిన ఆధునిక ఆలోచనలను స్వీకరించినా, తన మూలాలను మరచిపోలేదు. ఈ లక్షణమే ఆయనను ఒక విశిష్ట వ్యక్తిగా నిలబెట్టింది.

బ్రిటిష్ పాలనలో భారతీయులు ఎదుర్కొంటున్న అవమానాలు ఆయనను తీవ్రంగా కలచివేశాయి. విదేశీయులు భారతీయ సంస్కృతిని తక్కువగా చూడడం ఆయనకు బాధ కలిగించింది. ఆ కాలంలో బాల గంగాధర తిలక్, లాలా లజపతిరాయ్, బిపిన్ చంద్ర పాల్ వంటి జాతీయవాదుల ప్రభావం దేశమంతా వ్యాపిస్తోంది. “స్వరాజ్యం నా జన్మహక్కు” అన్న తిలక్ నినాదం వైద్యనాథ అయ్యర్‌ను ఎంతో ప్రభావితం చేసింది. ఆయనకు స్వాతంత్ర్యం అంటే కేవలం రాజకీయ స్వేచ్ఛ మాత్రమే కాదు; భారతీయ ఆత్మ పునరుజ్జీవనం కూడా.

⸻

మహాత్మా గాంధీ భారత రాజకీయాల్లో ప్రవేశించిన తరువాత వైద్యనాథ అయ్యర్ జీవితం కొత్త మలుపు తిరిగింది. గాంధీజీ బోధించిన అహింస, సత్యం, స్వదేశీ, ఖాదీ, గ్రామస్వరాజ్యం, హరిజన సేవ వైద్యనాథ అయ్యర్ మనసుకు బాగా నచ్చాయి. అయితే ఆయన గాంధీజీని కేవలం రాజకీయ నాయకుడిగా చూడలేదు. భారతీయ ధర్మసంప్రదాయాలను ఆధారంగా చేసుకుని జాతీయ పునర్నిర్మాణం చేయాలనుకునే ఒక మహర్షిగా భావించారు.

వైద్యనాథ అయ్యర్ విజయవంతమైన న్యాయవాది. మంచి ఆదాయం, గౌరవం, స్థిర జీవితం ఆయనకు లభించాయి. అయినప్పటికీ దేశం బానిసత్వంలో ఉండగా వ్యక్తిగత సుఖం అనుభవించడం ఆయనకు ఇష్టం లేదు. దేశం కోసం ఆయన తన వృత్తిని పక్కన పెట్టారు. ఇది సాధారణ నిర్ణయం కాదు. కుటుంబ భవిష్యత్తు, ఆర్థిక భద్రత అన్నీ పణంగా పెట్టి ఆయన జాతీయోద్యమంలోకి ప్రవేశించారు.

1920లో గాంధీజీ ప్రారంభించిన సహాయనిరాకరణోద్యమంలో వైద్యనాథ అయ్యర్ చురుకుగా పాల్గొన్నారు. ఆయన విదేశీ వస్త్రాలను బహిష్కరించారు, ఖాదీ ధరించారు, ప్రజల్లో జాతీయ చైతన్యం పెంచారు. ఈ లక్ష్యాలను వివరించడానికి అనేక గ్రామాల్లో సభలు నిర్వహించారు.

ఆయన ప్రసంగాలు ప్రజల్లో దేశభక్తిని రగిలించేవి. భారతదేశం ఒక పవిత్ర భూమి అని, దానిని విదేశీయుల బానిసత్వం నుంచి విముక్తి చేయడం ప్రతి భారతీయుడి కర్తవ్యం అని చెప్పేవారు.

వైద్యనాథ అయ్యర్‌ను అర్థం చేసుకోవాలంటే ఆయనకు  సనాతన ధర్మంపైగల భావజాలాన్ని తెలుసుకోవాలి. ఆయన దృష్టిలో సనాతన ధర్మం అంటే మానవత్వం,  ధర్మం అంటే సమానత్వం,  దేవుడు అందరివాడు, ఆలయం అందరికీ చెందినది. ఆయన హిందూ సంప్రదాయాలను గౌరవించారు. దేవాలయాలను భారతీయ సంస్కృతికి కేంద్రాలుగా భావించారు. కానీ అదే సమయంలో కులవివక్ష పేరుతో హిందూ సమాజాన్ని విభజించడం ఆయనకు అసహ్యం.

అందుకే ఆయన చేసిన సంస్కరణలు “హిందూ ధర్మ వ్యతిరేకం” కాదు; “హిందూ సమాజ శుద్ధి” అని చెప్పవచ్చు.

1939లో మదురై మీనాక్షి అమ్మన్ ఆలయ ప్రవేశ ఉద్యమం భారత సామాజిక చరిత్రలో మహత్తర ఘట్టం. ఆ కాలంలో దళితులకు ఆలయ ప్రవేశం నిషేధం. వైద్యనాథ అయ్యర్ దీనిని హిందూ సమాజానికి మచ్చగా భావించారు. ఆయన “దేవుడి ముందు అందరూ సమానులు” అన్న నిశ్చితాభిప్రాయంతో ఉండేవారు. అందుకే ఆయన దళితులను ఆలయంలోకి తీసుకెళ్లారు.

ఇది కేవలం సామాజిక ఉద్యమం కాదు; హిందూ సమాజాన్ని ఏకం చేయాలనే జాతీయవాద ప్రయత్నం. ఆయన హిందూ సమాజం విభజితమైతే దేశం బలహీనమవుతుందనీ, సమైక్య హిందూ సమాజమే బలమైన భారతదేశానికి పునాది అనీ నిక్కచ్చిగా నమ్మిన వ్యక్తి.  అందుకే ఆయన ఆలయ ప్రవేశ ఉద్యమాన్ని చేపట్టారు.

ఆలయ ప్రవేశ ఉద్యమ సమయంలో ఆయనపై తీవ్ర ఒత్తిళ్లు వచ్చాయి. ఆయనను కులద్రోహి అన్నారు,  బెదిరింపులు చేశారు,  సామాజిక బహిష్కరణకు ప్రయత్నించారు – అయినా ఆయన వెనక్కి తగ్గలేదు. ఎందుకంటే ఆయనకు ధర్మంపై మొక్కవోని విశ్వాసం ఉంది. నిజమైన సనాతన ధర్మం ద్వేషాన్ని బోధించదని ఆయన నమ్మకం.

1930లో వేదారణ్యం ఉప్పు సత్యాగ్రహంలో పాల్గొన్న వైద్యనాథ అయ్యర్‌ను బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం అరెస్టు చేసింది. జైల్లో కూడా ఆయన ధైర్యం కోల్పోలేదు. జైలు ఆయనకు ధర్మ సాధనలో  తపస్సు చేసుకునే మాధ్యమం,  దేశసేవలో నిరంతర యజ్ఞం కొనసాగింపునకు ఒక యాగశాల. ఆయన సహచర ఖైదీలకు గీతా శ్లోకాలు చెప్పి ధైర్యం నింపేవారు.

వైద్యనాథ అయ్యర్ జీవితాంతం ఖాదీ ధరించారు. ఆయన అభిప్రాయం ప్రకారం –  ఖాదీ కేవలం వస్త్రం కాదు,  అది స్వావలంబనకు ప్రతీక, జాతీయ గౌరవానికి చిహ్నం. విదేశీ వస్త్రాలు ధరిస్తూ దేశభక్తి గురించి మాట్లాడటం ఆయనకు నచ్చేది కాదు.

వైద్యనాథ అయ్యర్ హరిజన సేవను దానం కాదు, ధర్మం అని భావించారు. ఆయన  దళిత పిల్లలకు విద్య అందించారు,  ఆశ్రమాలు స్థాపించారు,  సమాన హక్కుల కోసం పోరాడారు.  ఆయన లక్ష్యం హిందూ సమాజంలో సమైక్యతను పెంపొందించడం.

వైద్యనాథ అయ్యర్ భారతీయ నాగరికతను ప్రపంచంలోనే గొప్ప నాగరికతగా భావించారు. ఆయనకు వేదాలు జ్ఞానసముద్రం,  ఉపనిషత్తులు ఆధ్యాత్మికతకు శిఖరం, భగవద్గీత జీవన మార్గదర్శి అని నమ్మకం. ఆధునికత పేరుతో భారతీయ సంస్కృతిని అవమానించడం ఆయనకు ఇష్టం ఉండేది కాదు.

వైద్యనాథ అయ్యర్ యువతకు మూడు విషయాలు బోధించారు –  దేశభక్తి,  ధర్మనిష్ఠ,  సేవాభావం. దేశం కోసం త్యాగం చేయని జీవితం వ్యర్థమని ఆయన భావించేవారు.

ఆయన జీవితంలో నిరాడంబర జీవనం,  నిజాయితీ,  ధైర్యం,  ఆధ్యాత్మికత,  సేవాతత్వం,  జాతీయవాదం అనే లక్షణాలను  పునికిపుచ్చుకున్నారు. ఆయనకు పదవులపై ఆసక్తి లేదు. దేశసేవే ఆయనకు పరమపూజ.

ఆరోగ్యం క్షీణించినప్పటికీ వైద్యనాథ అయ్యర్ ప్రజాసేవ ఆపలేదు. 1955లో ఆయన పరమపదించారు. కానీ ఆయన ఆలోచనలు, సేవలు, త్యాగం నేటికీ ప్రజలకు స్ఫూర్తి.

ఏ. వైద్యనాథ అయ్యర్ జీవితం భారతీయ జాతీయవాదానికి, సనాతన ధర్మానికి, సామాజిక సమైక్యతకు ఒక మహత్తర ఉదాహరణ. ఆయన స్వాతంత్ర్య సమరయోధుడు, గాంధేయవాది, ధర్మరక్షకుడు, హరిజన సేవకుడు, సమైక్య భారత స్వప్నద్రష్ట. ఆయన జాతీయవాదం ధర్మంపై ఆధారపడింది. ఆయన సంస్కరణలు సంప్రదాయాల వినాశనం కోసం కాదు, సమాజ శుద్ధి కోసం. సనాతన ధర్మంలోని మానవతా విలువలను కాపాడుతూ భారత సమాజాన్ని ఏకం చేయాలనే ఆయన సంకల్పం నేటికీ ప్రేరణగా నిలుస్తోంది. అందుకే వైద్యనాథ అయ్యర్ పేరు భారత చరిత్రలో ఒక మహోన్నత జాతీయవాదిగా, ధర్మసంరక్షకుడిగా చిరస్థాయిగా నిలిచిపోతుంది.

-వెల్లంకి రామకృష్ణ